Een regenachtige namiddag in januari, op familiebezoek aan de Zuid-Hollandse kust. Mijn zus en ik brengen een bezoekje aan het prachtige Prinsenhof in Delft. Na afloop besluiten we de mooie historische sferen te verlaten en een trip te maken door “het nieuwe Nederland”, langs de volgebouwde (stads)wijken van Ypenburg en Nootdorp. Een zoektocht naar schoonheid in plaatsen die je juist niet met schoonheid associeert.

We passeren Leidschenveen en opeens roept m’n zus: “heee, een bieb!!!” En mijn primaire reactie: op de rem! De bibliotheek in Leidschenveen, hoe zou het daar nou uitzien van binnen. We parkeren bij het aanliggende winkelcentrum en gaan op pad. Wat een prachtige verrassing blijkt het te zijn! De bibliotheek, filiaal van de bibliotheek Den Haag, ademt een fantastische sfeer, met heerlijke plaatsen om te zitten, ruime collectie-opstellingen, een uitgebreide tijdschriften collectie, veel aandacht voor jonge bezoekers. Een prachtige (tijdelijke) fototentoonstelling van fotograaf Paul Brink siert een van de middenpaden. Het personeel voldoet nu eens niet aan het ouderwetse bibliotheekimago: nee, geen 60+ vrouwen, maar twee mannen, een jaar of 30, zitten achter de balie, en een van hen komt al vrij snel naar ons toe met de vraag of hij iets kan betekenen. Maar ik wil natuurlijk zomaar even rondneuzen. De bibliotheek blijkt op deze donderdagmiddag goed bezocht en regelmatig zie ik het personeel hulp bieden.

Wanneer ik me in de krantenhoek heb geïnstalleerd kan ik niet anders dan verzuchten dat dit toch wel echt een bibliotheek is die voldoet aan mijn beeld van hoe een bibliotheek zou moeten zijn. Thuisgekomen zoek ik wat op over de bewuste bibliotheek, benieuwd als ik ben naar de “schepper” van deze mooie omgeving. De architect blijkt Jan-David Hanrath. Naast deze ode aan de Leidschenveense bibliotheek, sluit ik dan ook graag af met een groot compliment aan deze architect, die in mijn ogen het bibliotheekhart vol getroffen heeft. Chapeau!